Saturday, October 27, 2007

నువ్వు

బాధ పెట్టేది నువ్వు
ఓదార్చేది నువ్వు
ప్రేమని కలిగించేది నువ్వు
ఆ ప్రేమకి మరణాన్ని శాసించేది నువ్వు
జీవితం మీద ఆశ కల్పించేది నువ్వు
మరుక్షణం విరక్తి కలిగించేది నువ్వే
శరత్కాలంలా వస్తావు నన్ను శిశిరాన్ని చేస్తావు
ఈ దోబూచులాట ఇక చాలు నేస్తం
నన్ను వసంతాన్ని చూడనీ

3 comments:

రాజశేఖర్ said...

వావ్ .. మీ బ్లాగులో కవిత చదవడం ఇదే మొదటిసారి.
చాలా బావుంది. రోజూ నవ వసంతమే అనుకుంటూ మరిన్ని మంచి కవితలు రాయాలని కోరుతున్నాను :)

నిషిగంధ said...

ఇది బావుంది మొదటిదానికన్నా :-) Waiting for more..

పద్మ said...

థాంక్స్ రాజ్. మరిన్ని అంటే హ్మ్మ్మ్. :)

థాంక్స్ నిషి. నా కలం పదునెక్కుతోంది అనుకోనా రోజురోజుకీ. :p